tutunup güvensizliğin dallarına
güveni boğar zehirli sarmaşığıyla
yavaş yavaş koparır beyni kalpten
kalbi kopartıp göğüsten atar yanardağın alevine
yandıkça güler, güldükçe güler iblis
sonra beyni alır zincirler altına
her hatasında daralan bir tasma takar ona
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta