Düzlemsel bir boylamı olmalıydı yalnızlığın.
Kargaşık burgaşık,öyle eğri büğrü değil.
Ensemde bir ses solumalı,şöyle buz gibi.Orada kopmalı film,ya da o özlü nakarat gelmeden yarıya ortadan kaldırılmalı durdurulmazlık.(Eşitlik...)
Devreye küçük adamlar girmeli sonra sırasınca.
Karamsarlık; bir boncuk dizisi olmalı gölge kayboluşlarda.
Kopup dağılmalı önemsiz bir dokunuşta ipler beynimde ve sonra da adı konmalı belki belirsiz şairliğimin.
Dercesine; kime ne...
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Gerçekten çok teşekkürler ..
Bir yürek çığlığı olup beraberinde,parçalanırcasına içim haykırmalı yaşanmamışlıklara,haykırmalı hayallerim...
EVET İLK DEFA OKUDUM BELKİ YAZDIKLARINIZI AMA SADECE UZUN DÜŞÜNDÜM YAZIDAN SONRA...
GÜZEL OLMUŞ DEMEK ÇOK AZ...
DUR DÜŞÜN OKU DEDİM KENDİME...
TEKRAR ...
SAYGILAR VE DAİM OLSUN YAZDIKLARINIZ...
MUSTAFA YILMAZ
ANT+10
KALEMİNİZ DAİM OLSUN
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta