Ve gece sabaha doğru ilerler,
Şehrin karanlığa gömülü mezar mahallelerinin gerisinde aydınlanır gün
Veda makamında hissedilir özlemi
Son kez alınan nefesin.
Yalnızlık bir ömrün neticesi gibi durur atide
Zaman elveda zamanıdır.
Ölüm bir ebediyet yakınlığında...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta