Bana "en sevdiğin kelime nedir? " diye sorsaydılar.
Muhakkak ki bu soruya “paramparça” diye cevap verirdim.
Hayatı, bu kelimeden daha iyi tarif eden bir kelime duymadım.
Hangi açıdan bakarsam bakayım hep aynı neticeye varırdım.
Bu hayat paramparçaydı ve de her parçasında aynı hakikat vardı.
Nereye bakarsam bakayım! Nereden bakarsam bakayım!
Neresinden bakarsan bakayım, bu hayat hep paramparçaydı!
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta