1981... miadı ne kadardır bilinmez...
Hava bulutlu, paramparça
Nasıl ürkek yaşıyor tanrım
Yaprakları ağaçların
Dallar nasıl kırılgan kadınlar gibi
Salınarak turluyor kısa bir kaderi
Bir ses duyulur
Uzak çöllerin bedevilerine ait bir çığlık
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Okundu. Çok fena oldu! Mazoşist okuyucuları bilir miyim? İşte böyle!..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta