Her defasında ne olur gitme dedim,
sen hep gittin.
Her gidişinde bir parçamı alıp götürdün benden,
beni zengin acılarımda yoksul bırakıp.
Her döndüğünde hiç bir şey olmamış gibi karşıladım seni,
aldığın parçamı bir hediye gibi kabul ettim.
Acılarımı sardım en derinlerime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta