kaldırımları nadiren buz tutardı gözlerimin...
sokaklarında güneşi defederdi tenteler...
tabelaları hırpalanmış aklımın...
çok değişti darbelerinde içimdeki rejim...
içsel karmaşaların nöronları dengelediği,
kuyu diplerinde şehrin, milyon kere not düşülmüş,
kurgusal depresif kelimeleri vardı...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta