kaldırımları nadiren buz tutardı gözlerimin...
sokaklarında güneşi defederdi tenteler...
tabelaları hırpalanmış aklımın...
çok değişti darbelerinde içimdeki rejim...
içsel karmaşaların nöronları dengelediği,
kuyu diplerinde şehrin, milyon kere not düşülmüş,
kurgusal depresif kelimeleri vardı...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta