Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Paradoks deyince benim aklıma hep çelişkiler gelir, iki arada bi derede kalmışlıklarım gelir, her iki haldede yaşadığım mutsuzluklarım gelir...
Gönül gözün açık olsun HürDOST...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta