Paradoks Şiiri - Yorumlar

Olması bir yanılgının keskin, binlerce yenilgiden. Ve dahi; dönmek istediğinde evlinin evine, olması kapının duvar. Boğulması bu cümledeki öznenin, bildiği denizlerde. El olması aşina yüzlerin dar zamanda ve de hissetmek yalnızlığı her zerresinde karanlığın.

Ne kimse güzeldi senin kadar,
ne de sen güzeldin kimseler kadar.
Ortak bir güzellik hegemonyasında,
eş paydaydık ilk bakışta herkes kadar.