soluk alırken meltem,
yaz günü, insan bekler,
ne olur biraz daha essin diye,
havadan gelen para gibi,
ve depardayken kuzey rüzgarı,
güz günü, insan isyan eder,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Poyrazin acizligine ugramis gibi:)))) Tebrikler dostum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta