Dünya pazarını dolaştım durdum
Dikenler gül oldu para deyince
Yıllanmış nefretler bir anda bitti
Ateşler kül oldu para deyince
Ortada ne engel ne dağlar kaldı
Ne aşılmaz yollar ne çöller kaldı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




10 üzerinden 10
yüreğinize sağlık değerli üstad, başarılarınızın devamını dilerim.
insanlar bırbırını sevmek varken dogallık varken dık durmak varken paraya neden bu kadar boyun buker anlamıs degılım o paranın pesınden gıderken kendınden uzaklasanları gordukce acıyorum sadece
MALESEF PARA İTİBARA ARAÇ OLDU NEMİ OLDU NAMERDE GÜN DOĞDU
böyle güzel bir şiir görmedim yahu!!! İyi be abi**
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta