Onca bahçe içinde
Yalnız bir beyaz papatyamdı
Öyle mahzun duruyordu ki
Bükük boynunu kaldırasım geldi
Korktum kırılır, dokunamadım bile
O sade bir papatyaydı
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Ne diyebilirsiniz, bu denli sade, bu denli özümlenmiş, bu denli insan aklıyla çelişmeyen, insan ruhundaki sevginin, acıma duygusunun, dışa vurumuna ne dersiniz ?
Sizin yerinize ben söyleyeyim mi ? BRAVO demeniz gerekiyor.
Sürekli aşkı işlemek yetmiyor.. dünyayı, güzellikleri gözlemlemek, onları dile getirmek, içimizdeki duyumlarımızla birlikte betimleyebilmek..
(Şiire tam puan verdim, imkân olsaydı da daha fazla verebilseydim !..)
Bunun adı başarıdır kardeşim, başarıları kutlamak bile ayrı bir sanattır...
guzel bır calışma şairım bıraz daha ekleme yaparsan şiirıne daha akıcı olur dıye düşünuyorum ...sevgılerle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta