Onca bahçe içinde
Yalnız bir beyaz papatyamdı
Öyle mahzun duruyordu ki
Bükük boynunu kaldırasım geldi
Korktum kırılır, dokunamadım bile
O sade bir papatyaydı
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Ne diyebilirsiniz, bu denli sade, bu denli özümlenmiş, bu denli insan aklıyla çelişmeyen, insan ruhundaki sevginin, acıma duygusunun, dışa vurumuna ne dersiniz ?
Sizin yerinize ben söyleyeyim mi ? BRAVO demeniz gerekiyor.
Sürekli aşkı işlemek yetmiyor.. dünyayı, güzellikleri gözlemlemek, onları dile getirmek, içimizdeki duyumlarımızla birlikte betimleyebilmek..
(Şiire tam puan verdim, imkân olsaydı da daha fazla verebilseydim !..)
Bunun adı başarıdır kardeşim, başarıları kutlamak bile ayrı bir sanattır...
guzel bır calışma şairım bıraz daha ekleme yaparsan şiirıne daha akıcı olur dıye düşünuyorum ...sevgılerle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta