Papatyalar...
Ve bahar.
Bu gördüğün topraklar,
Ve üstündeki bütün yapraklar,
Ne kadar kum tanesi varsa artık,
Ya da, ne varsa çok diye bildiğim,
Kalbime koysan,
Senin yerini dolduramazlar.
Karanlık ve beyaz.
Ay ve güneş.
Sırılsıklam aşığım sana,
Öyle ki,
Bütün yağmurlar yağsa,
Beni bu kadar ıslatamazlar.
Anla beni,
Hiçbir şeyi denk tutmuyorum sana.
Hiçbir mutluluğa değişmem yüzündeki gamzeyi.
Umut mu?
Sadece sana bakmak.
Ama kayboluyorum,
Bir sokak serserisi buluyor sonra beni,
Elinde bir bıçak,
Ya kalbime saplayacak diyorum,
Ya aklımdan seni alacak.
Korkuyorum.
Baktıkça kaybetmekten korkuyorum seni.
Baktıkça aklım gidiyor.
Kalemler...
Ve kitaplar...
Tut beni, düşüyorum.
Kayıt Tarihi : 8.2.2026 04:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!