Çoğu aşığın tek isteğiydi belkide bir papatya yaprağı.
Ya da yazılıp ve bir daha silinmemek hatıralardan.
Yeri geldiğinde kirpik olmak,akan göz yaşını tutabilmek için.
Kararlı kararsız ağlama deyip teselli vermek.
Ağlamasını ne kadar çok istemese bile yürekten.
Sırf o ağladı diye ağlayasının geldiğini gizleyebilmek.
Onun da kendi yüreğinde senin yandığın gibi yandığını bilmek.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta