sen papatyalar içindeki papatya prenses..
bu dost yürekten sevgi için yanan yüreğine
sevgiler göndeririken hiseetiklerin ve heyecanın gibi özledim
hiç yokmuşsun seni görmesemde..özlemlerimde..biransın..
şuan haatırladığım,her zaman anlarımda yaşadığım gibi..
nasılsın bile diyemedim iyi olmanı dilediğim içindir belki
sen baharla açan bir papatya gibi..
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta