Mevsimlerden ilkbahar,
Yani , papatya mevsimi,
Onun ayı , onun mevsimi idi,
Toprağı yararak özgürlüğe kavuşuyordu.
Nasıl da zorluyordu toprak vücudunu?
Ama O, bir şeye inanmıştı,
Aşk !!!
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Yüzünüzden gülücükler eksik olmasın
Diline sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta