Mevsimlerden ilkbahar,
Yani , papatya mevsimi,
Onun ayı , onun mevsimi idi,
Toprağı yararak özgürlüğe kavuşuyordu.
Nasıl da zorluyordu toprak vücudunu?
Ama O, bir şeye inanmıştı,
Aşk !!!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Yüzünüzden gülücükler eksik olmasın
Diline sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta