Papatya Falı Şiiri - Hasan Karahisar

Sabah bir hoş baktı sevgili dedim: “Usandı besbelli.”
Çıktım hemen avluya, bir papatyacık bulmağa.
Buldum bir papatya başladım çiçeklerini yolmağa;
Seviyor, sevmiyor; seviyor, sevmiyor saymağa.
Bir yandan da diyordum ne yaptım da ne buldum?

Çıktı “seviyor” tamam, son çiçeği koparmam.
Koştum hemen fırladım, onun gönlünü aldım.
Baktı elimde kalmış; tek çiçekli papatya.
Güldü: “Aşk olsun... bu kadar da olmaz ya! ”
Sabah çok mahmur idim, demek gönlünü kırdım.
.........................................................................

İstanbul, 25.04.2006