baharın gelinliği kırların en narin çiçeğiydim.
ne koparırken ne de örerken hiç acımadılar.
bana sormadılar bile yerimi yurdumu,
toprağımda ki neşemi mutluluğumu.
güle oynaşa ellerinde oyuncak oldum unuttular.
bahar çiçeği burnunda taze gelin olduğumu unutturdular.
topraktan geldiğimi toprağın kırlarına ait olduğumu unuttum.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta