Uçurum kenarlarında kök salan
Bir papatya'yım ben boynu bükük
Bitek topraklar uzaktır bana
Yanıyor sandığım ışıklar ufkumda sönük
Ümidim,ümitsizliğin pençesinde tutsak
Bir yudum suya hasretim,tutunduğum topraklar kıraç
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Baharları beklerim,yine de ümidim hiç bitmez
Iyiye ve güzele dair umutlar hep olmali....
saygilar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta