Uçurum kenarlarında kök salan
Bir papatya'yım ben boynu bükük
Bitek topraklar uzaktır bana
Yanıyor sandığım ışıklar ufkumda sönük
Ümidim,ümitsizliğin pençesinde tutsak
Bir yudum suya hasretim,tutunduğum topraklar kıraç
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Baharları beklerim,yine de ümidim hiç bitmez
Iyiye ve güzele dair umutlar hep olmali....
saygilar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta