Uçurum kenarlarında kök salan
Bir papatya'yım ben boynu bükük
Bitek topraklar uzaktır bana
Yanıyor sandığım ışıklar ufkumda sönük
Ümidim,ümitsizliğin pençesinde tutsak
Bir yudum suya hasretim,tutunduğum topraklar kıraç
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Baharları beklerim,yine de ümidim hiç bitmez
Iyiye ve güzele dair umutlar hep olmali....
saygilar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta