Uçurum kenarlarında kök salan
Bir papatya'yım ben boynu bükük
Bitek topraklar uzaktır bana
Yanıyor sandığım ışıklar ufkumda sönük
Ümidim,ümitsizliğin pençesinde tutsak
Bir yudum suya hasretim,tutunduğum topraklar kıraç
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Baharları beklerim,yine de ümidim hiç bitmez
Iyiye ve güzele dair umutlar hep olmali....
saygilar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta