Papatyalarım var benim…
Dağ eteklerinde, kurak topraklarda.
Yapraklarını hoyrat rüzgarların kopardığı..
Kimi zaman saçlara taç yapıldığı.
…Umutsuz sevdalarda yaprakları koparılan..
Öldüğünde koklanan.
Güneşi, yağmuru beklemeden açan..
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta