Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Papatya açmadan bahar geldi sayılmaz.
Tut ki güneş açtı diyelim. Güneş sadece bedenimizi ısıtır. Papatyadan örülmüş sevdiğimizin yaptığı bir taç ise başa takıldığında bu kez ta gönlümüz ısınır. O halde papatya sıcaklıktır, mutluluktur.
Rab şahidse bir sevgiye papatya falı seviyor çıksa ne olur, sevmiyor çıksa ne olur.
Papatyalar ölmekeli hep yaşamalı.
Sevinç ve hüzün bir arada.
Kutlarım genç şairi
Sevgi ve saygılarımı sunuyorum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta