Sevenler için kendini feda eden,papatya gibiyim.
Yaprakları koparıldıkça canı yanan,
Sonunda 'seviyor' çıkınca mutlu olan
Masum bir papatyayım ben ölünce güzel kokan...
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Papatya açmadan bahar geldi sayılmaz.
Tut ki güneş açtı diyelim. Güneş sadece bedenimizi ısıtır. Papatyadan örülmüş sevdiğimizin yaptığı bir taç ise başa takıldığında bu kez ta gönlümüz ısınır. O halde papatya sıcaklıktır, mutluluktur.
Rab şahidse bir sevgiye papatya falı seviyor çıksa ne olur, sevmiyor çıksa ne olur.
Papatyalar ölmekeli hep yaşamalı.
Sevinç ve hüzün bir arada.
Kutlarım genç şairi
Sevgi ve saygılarımı sunuyorum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta