Papatyalar açar senin geçtiğin yerlerden,
Zira sen güneş gibi ışığını saçiyorsun her yere,
Sevgin ile suluyorsun etrafı, papatyalar gülümsüyor sevinçten
Söyle bana, seni gören niye gülümsemesin ki?
Papatyaların olmadığı yerlerde insanlar yaşiyamaz derler,
Doğru, cân veriyorsun her şey'e,
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta