PAPATYA
Kalbimizin köşesine kondurulmuş bir papatya gibidir umut.
Hem bakmaya doyamazsın hem de koparmaya kıyamazdın.
Bazen yol gösterir beyaz yapraklar bize.
Sevgiye umuda dair inancımız oluverir.
Seviyor sevmiyor diye medet umduğumuz anılarımızda yer alır.
Ah gençliğimin, neşemin ,keyfimin ,umudumun, çocukluğum çiçeği.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta