Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Vebirmasal,bu değerli yorumunuzla şiirime katkınızdan dolayı çok teşekkür ederim,yüreğinize sağlık efendim.
Evin önünde kocaman bir tarla,
Tarlada renk renk açmış papatya,
Topladım kucak dolusu kollarımda,
Arasında kırmızı gelincikler de var,
Kucağım dolu dolu renk renk papatya,
Kısacıkda olsa yolculuktu çocukluğuma...
Evet... Çocukluk yılları. Kovulan kuşlar gibi, giden ve bir daha geri dönmeyen... Keşke hep çocuk kalabilse insan. Öyle temiz ve saf. Bir elma şekerine sevinebilse, bayramlık diye alınan bir çift ayakkabıyla sabahlasa kucağında ömür boyu....
Kire pasa hiç bulaşmasa. Yalan girmese hayatına keşke...
Keşke....
Yüreğinize Sağlık. Nicelerine.....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta