Papatya Şiiri - Şair İhsan

hani uzaktan görür de bir çiçeği
dokunmak istersin
dokunamaz, ağlarsın

hani uçmak istersin ya uzağa
ufuğa bakarsın
dalarsın... ama asla oraya varamazsın
ağlarsın

hani kaçmak istersin ya yüzlerden
tek başına, uzaklara
dağlar arkasına, başka bir padişahın yurduna
ama kaçamazsın, bağlısındır oraya
bırakmaz o yüzler seni
kımıldayamaz, çökersin

hani uzaktan görürde bir meleği
sevmek istersin
korkarsın, sevmekten, aşık olmaktan
ama seversin, delicesine
mutlusun, umutsun, umutlusun...

bir gün yine
yine aynı papatya
dokunmak istersin,
bu kez kararlısın, ona yaklaşacaksın,
kokusunu çekeceksin içine
ona doğru yürümeye başlarsın,
tam o anda öylesine kuvvetli bir rüzgar
gözlerini kapatırsın,
açtığında, yoktur.
aslında seni seyrediyordur, gökyüzüne havalanırken.
sense uzaklara dalar,
dokunamadığına yanar
ağlarsın.