Kirlarda ozgur yasamisti,
Ruzgarlarla yarismisti papatya.
Bir tepede salina salina ruzgarlara verirken kendini,
Bir insanoglu seni dalindan kirmisti papatya.
Vitrinlere konuldun susleyesin diye,
Kimse halini sormadi mutlu musun diye?
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




her papatyanın umudu bir gülistanda güle dönüşmek. kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta