taa en baştan beri oyun zannediyoruz yaşamayı,öylece oynarken birde bakıyoruzki hayat yontmuş küçültmüş ,parça pinçik etmiş..ve ilginç olansa oyun dediğimiz o yaşam artık babasının ayakabısını giymiş iki yaşındaki çocuk ayağı gibi gelir bize..geniş,bol,ve koccaman...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta