Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sevgili Durdu Abiciğim;
Gönlündeki şu dünya alem o kadar büyük ve geniş ki Güneş gündüzlere ay gecelere bu tür şiirlerde sana yakışıyor.Okuduğum zaman sanki evrendeki tüm gezegenler birbirine bakışıyor ve hepside senin temiz şiir gönlüne cok yakışiyor.Dilerim ruhuyun derinliklerinden gelen serin siirlerin hic bitmsin..saman yolu gibi uzasın gitsin..evrende yaşayan herkese hitap etsin..Yüzün gülsün.dostların kıymetini bilsin..Sevgiler senin hoşgörü bahcene dolsun.herşey gönlünce olsun.Adnan
Tebrikler...Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta