Çiviledim kelimeleri vahşi karbonun metropoldaki sığınağına,
Birbirlerini sökmesinler diye eziyet ettim elifli kamburuna makina yağıyla.
bağırdı, çağırdı. bırak beni gideyim yemin olsun metallere,
sökmeyeceğim kelimelerden maddedaşımı. Bırakacağım onu kaşarlaşmış sözlerin muzipliğiyle,
bırakacağım onu satılmış özlerin entelliğiyle.
bırakmadım aldım orda canını
atamadım riske kelimelerin közlerinden alevlenişinin mümkünatını,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta