Çiviledim kelimeleri vahşi karbonun metropoldaki sığınağına,
Birbirlerini sökmesinler diye eziyet ettim elifli kamburuna makina yağıyla.
bağırdı, çağırdı. bırak beni gideyim yemin olsun metallere,
sökmeyeceğim kelimelerden maddedaşımı. Bırakacağım onu kaşarlaşmış sözlerin muzipliğiyle,
bırakacağım onu satılmış özlerin entelliğiyle.
bırakmadım aldım orda canını
atamadım riske kelimelerin közlerinden alevlenişinin mümkünatını,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta