Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
### Pandomimce Hayat
###____
Kızıl kıyım arifesinde zaman yine
Sonun başladığı
Başlangıcın bittiği yerde
Gölge oyunu gibi
Ama ipler kimin elinde?
İlmek atılmış yürek çeperinde
Hep bir sızı
Hep bir kaygı
Yarına ip mi kopar?
Kıyametim mi başlar?
Muamma boşluğunda salıncak kurmuş
İradeden bıkkın umutlar
Melez sebepler yırtık yürekte
Yama tutmaz ne çare
Yalan gerilmez ki
Muhalif gerçek gergefine
Çatlamış toprağın yüzü gibi
Yağmur hasreti gözlere
Vurunca yaz güneşi
Yüz görümlüğü sabah seherleri olur
O da metelik etmez
Bereketine…
Yalan-gerçek devinimi
Yaşamla ölüm gerçeği gibi
Neresinden tutup iliklesen kendini
Bir yerde açılır
Çırıl çıplak kalıverir benliğin
Zaman şahit durur mu?
Kaybolmuşluğunda kaybettirdiklerine
Hadi durdu...
Tüm çekilenler bir bir ipe verilse
İnfazında inanılanlar zulasından
Umutlar geri gelir mi?
Pandomimce dilinde
Mutluluk nedir ki?
Şiirinizde MİM sanatını kullanmışsınız.Edebi bilginize ve kültürünüze hayranlığımı belirtmek isterim.Şiirleriniz edebiyat hakkında çok bilgi içermekte,içinde küçük bir tiyatro kurulmuş,tiyatro kültürünü de işlemektesiniz. büyük çaba,büyük bir özveri ile kaleme alınmış eser .şiirlerinizi kılı kırk yararak araştırma yaparak okuyorum.Bütün sanatlarda olduğu gibi, kalem ustalığınıza hayranım.algılayarak,özümseyerek eseriniz okunduğunda,kaç sanatı şiirleştirdiğiniz algılanacaktır.Büyük eğitimci,edebiyatcı,yazıt yüreğinizi ve kaleminizi kutlar,selamlarımla tam puan+Ant FİNAL,
Tüm çekilenler bir bir ipe verilse
İnfazında inanılanlar zulasından
Umutlar geri gelir mi?
Pandomimce dilinde
Mutluluk nedir ki?
SAHİ NEDİR ?..... Çok anlamlı kutluyorum saygıdeğer dost.
ÇOK GÜZEL DİZLER KUTLARIM.ŞAİİR DOSTUM.
Mükemmel bir şiir,akıcı ve arı kaleminizi kutluyorum şairem,yüreğiniz ve kaleminiz daim olsun tam puanım selamlarımla,erdemle,
Zaman şahit durur mu?
Kaybolmuşluğunda kaybettirdiklerine
Hadi durdu...
Tüm çekilenler bir bir ipe verilse
İnfazında inanılanlar zulasından
Umutlar geri gelir mi?
Pandomimce dilinde
Mutluluk nedir ki?
KUTLARIM SAYGI DEĞER ŞAİRE GÜZEL ŞİİR OKUTUNUZ BANA,HARİKASINIZ.ANT+10P
SAYGILAR EFENDİM.
İlmek atılmış yürek çeperinde
Hep bir sızı
Hep bir kaygı
Yarına ip mi kopar?
Kıyametim mi başlar?
Muamma boşluğunda salıncak kurmuş
İradeden bıkkın umutlar
MUAMANIN SİNESİNE BİR KAN OTURMUŞ...
ÇEKİLSE ASALETİNE DOKUNULACAK ÇEKİLMESE YAŞAM SUSSACAK....
İPLER YÜREĞİMİZİN İNANAN VE İNSAN YANIMIZIN ERDEM ZİNCİRİNE DOKUNDUĞU AN ANLAM ÇÖZÜLECEK CAN ŞAİR...
YİNE ÇOK GÜZELDİ İMGELER ANLAM KURGU ŞİİRİ OKUTTU....
SEVGİMLE....
bunun cevabini muhakkak sagir ve dilsizler biliyor dur fakat nihayetinde onlarda bu dünyada yasiyorlar tebrikler saygilarimla baki, selamlar
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta