Sokak ortasında bir adam, yüzü boyalı
Etrafını sarmış bir çok adam, yüzleri boyasız
Boyalı kapatmış kendini bir kutuya
Saklıyor kendini delikli kutuda boyasızlardan
Gülüyorlar boyasızlar boyalı adama
Boyalı kutusunu küçültüyor deliklerini kapatıyor
Ağlıyor, üzülüyor ve kendi boyalı yüzüne son veriyor
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta