Kuşlar da yalnız kaldılar güller de bahçelerde
Pandemi buymuş meğer, yoktu bizim lehçelerde
Akıl ermez, izin vermez, gönül onu çeler de
Torunlar da evden çıkamaz oldu dedeler de
Allah'ım, kapına gelmeye yoksa da yüzümüz
Rahman ve Rahim'sin ağlar, kalbimiz hem gözümüz
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta