Koşarken ağır aksak umutlarla, yarınlara
Ölüm bekliyor belki, karşı duvarın ardında
İpi göğüslemek korkutuyor aslında
Göğüs kafesinin, her yalpa yapışında
Ölümün arada bir göz kırpışında
Acısını çıkarır, gözyaşı akışında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta