Ey pamuk!
Bizim çocuklarımızın elleriyle sulanıyor, büyüyorsun
Bizim çocuklarımızın elleriyle toz topraktan kurtuluyorsun
Bir de utanmadan bizim çocukların ellerini kanatıyorsun
Hiçbirine bir hırka bile olamıyorsun
Ey koza ya da ipek böceği!
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta