duvarların ardını görebilsydi
koyun gözlü yalanlar
kukla olmazdı
sahi iplerimiz kimin ellerinde
elimizde yokluğun sapanı
çocukluğumdan arta kalan
taş yerine yüreği taş olanları fırlatıyorum
aman ha sakın etliye sütlüye karışam
yoksa senide kaşırlar
diyen annemin feyatları
ruhumda pelesenk oldu
ve şimdi
bir sürü sürü paylaço
güldürmekte
yalanları
ama ben gülemiyorum
üç maymunu oynuyoruz
körebeyiz
devasa benliklerimz de
tutsak lal dillerde
Kayıt Tarihi : 17.1.2013 00:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!