ben bu coğrafyada daha önceleri de yazılar yazıp,seslendim kendi içime. ve bir kez daha kalemimle çalıyorum kapısını "içimin köşkü"nün! İçeri buyur et beni, n'olursun!
gün gibi batıyor,bu geniş ova.
sigaramın dumanı gibi ince, lakin derin,
bir sızıdır bu hasretlik sana,
içimden tüten...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta