Balkon demirlerinden sarkan çocuklardık.
Bir o kadar da düşmekten korkan.
Şimdi ise düşmek için can atan çocuk görüyorum aynada.
Çaresizliğe düşmüş.
Yalnızlıktan bıkmış.
Bir o kadar da kalabalıktan kaçan bir çocuk.
O çocuk artık ölümün geleceği günü bekliyor.
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta