Balkon demirlerinden sarkan çocuklardık.
Bir o kadar da düşmekten korkan.
Şimdi ise düşmek için can atan çocuk görüyorum aynada.
Çaresizliğe düşmüş.
Yalnızlıktan bıkmış.
Bir o kadar da kalabalıktan kaçan bir çocuk.
O çocuk artık ölümün geleceği günü bekliyor.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta