Babaannem derdi ki:
"Gücenmek, gücünün palazıdır kızım...
Yaşamda gücendiklerinin arttığına
bir çivi gibi ansızın etine battığına
ciğerine kezzap dökülmüş gibi yaktığına üzülme...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




şu babaanneyi tanımak isterdim :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta