yaşadığımız manasız sömürü geceleri.
içimizde hep bir boşluk var dolmak bilmeyen,
yüreğimiz istiladan çıkmışcasına her sabah,
her dakika ayrı işkence özlemlere.
kafiyesiz bir şiir yaşananlar.
hergün biraz daha kuşatılmış,
her an biraz daha dar.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




maalesef öyle..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta