yaşadığımız manasız sömürü geceleri.
içimizde hep bir boşluk var dolmak bilmeyen,
yüreğimiz istiladan çıkmışcasına her sabah,
her dakika ayrı işkence özlemlere.
kafiyesiz bir şiir yaşananlar.
hergün biraz daha kuşatılmış,
her an biraz daha dar.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




maalesef öyle..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta