Kırdın telef ettin yürek sazını
Şu gönül tahtıma padişah oldun
Saçına takıp çoban yıldızını
Ömrü aydınlatan mihr ü mah oldun.
Gönlüme hançeri vuran da sendin
Orada en güzel duran da sendin
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Güzel bir şiir. Kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta