Kırdın telef ettin yürek sazını
Şu gönül tahtıma padişah oldun
Saçına takıp çoban yıldızını
Ömrü aydınlatan mihr ü mah oldun.
Gönlüme hançeri vuran da sendin
Orada en güzel duran da sendin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel bir şiir. Kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta