Ben küçük isyankar asi çocuk,
Özür dilerim kırdığım şarkılardan.
Sanki dünyayı ben yarattım,
Sanki herşeyi ben yazdım.
Lütfen düşler uyanın uykudan,
Bıktım bu yalnız kalabalıktan.
Gülmeyi çok sevdiğim için yediğim dayaklardan,
Özür dilerim kırdığım tüm şarkılardan.
Hergün yeni bir notaydı,
Hergün yeni bir şakaydı,
Hep yeni bir kahkaha,
Hep yeni yüzler...
Dönüp de geriye bakıyorum,
Ne kaldı kim kaldı,
Önüme bakıyorum
Geçmiş boşuna değil, yeniden yazarım bu kitabı.
Ben gururlu kalbi çocuk kendi çocuk
Özür dilerim kırdığım şarkılardan.
Sanki kader benim elimde,
Kendimi şimdi anımsadım,
Mmm...Acaba neydi benim adım?
Üzerimdeki zırhı, yüzümdeki maskeyi,
Kalbimdeki buruşukları,
Yanımdaki yanlışlıkları...
Geçmiş boşuna değil, yeniden yazarım bu kitabı.
Özür dilerim kırdığım tüm şarkılardan,
Burada ya da orada bir şekilde karşılaşırsak eğer,
Sizi söylemeyeceğim bir daha,
Size söylemeyeceğim bir daha.
Benim adım:
Evren Özcan 09:46 Cuma 02.07.2010
Evren ÖzcanKayıt Tarihi : 23.7.2010 11:56:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!