İnsanlıktan çıktım, duyarsızım ben
Topraktan taşlardan, özür dilerim
Doğayı katlettim ayarsızım ben
Bitkiden, kuşlardan özür dilerim
Loş ortamım ne gecedir ne gündüz
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




İşte böyledir
"Onurlu insan..."
Sebebi ben değilim diye çekilmez bir kenara
"Sıfır beş yaş arasında" henüz hayatı tanımdan
Katledilenlerden,
"Silahsız, savunmasız" kadın, yaşlı, çoluk çocuktan,
Yakılan
Kesilen
Hakkında "katli vaciptir" diye yasa çıkarılmak istenen ağaçtan
Ormandan,
Her türlü yalandan
Talandan
Kanunsuzluktan
Hukuksuzluktan hicap duyar
Utanır,
ÖZÜR DİLER! Dilemesi gerekenlerin yerine...
Şair budur işte!
Tebrikler İshak Bey...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta