Özür dilerim Şiiri - Bekir Şahin 2

Özür dilemem gerekiyorsa
Gururumu silerim…
Tam bir hulus-i kalb ile
Ayaklarına kapanır
Bin defa özür dilerim

Ben, özür dilemem gerekip gerekmediğini dahi
bilemeyecek kadar
kaybolmuşken sende
Affet
Boynum bükük, başım yerde…

Sen de bilirsin
Kalbim elimde, ben…
Kapına geldim.
Seni kan tutacağını
Nereden bilecektim…

Döktü isem senin için
Senin için, düştü isem…
Başka ne beklenir
Benim gibi müflis
Yıkık dökük birinden…

Yoğun voltaj,
Yüksek gerilim,
Elektrik yüklendim
Elim ayağıma dolandı…
Sana yalnızca aşkımı
Dile getirecektim
Çarpmak istememiştim

Ne yapmam gerekiyorsa
-Aklım başımda değil-
N’olur açık söyle
Az bir canım vardı
Eridi gözlerinde

Üzgünüm
Perişanım
Kahroldum
Zaten bitmiş idim
Sen de öyle deyince
Tamamen mahvoldum

Tam bir teslimiyetle
Bin pişmanlıkla
Uykusuz gözlerimden
Dökülen damlalarla…
Geldim,
Kusuruma bakma…

Bu, benim inandığım aşksa…
Bu, benim sevdiğim insansa…
Açar kollarını,
Açar tüm kapılarını,
Ve şöyle seslenir:
“Madem bu kadar sevdin beni
Bu aşkın hürmetine
Affettim gitti seni…”

“Biraz vakitlice
Daha sakin, sessizce
Sabır, emek, gayretle
Oturup konuşalım
Konuşup anlaşalım
Anlaşıp kaynaşalım…”