Programlar yaptım senin için kendimce.
El yıkama, oyun oynama, yürüme, konuşma diye.
Onlarca kitap okudum, araştırdım, sordum kendime.
Neden yapamıyor, niçin konuşmuyor?
Nasıl yaşayacak?
Niye böyle, niye, niye?
Tamamen kendime odaklıydım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta