Uykusuzlukta mı, şiirlerle köşe kapmacada mı
Yitirdim gerçekliğin izini?
Bu kalabalık uğultu;
Ne hayat o kadar kötü,
Ne ben o kadar iyi;
Bir arada uyumsuz renkler gibi,
Kendini bıçaklayan kanatan bıçak,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
