olur da bir gün
dibe vurursan ağırlığıyla ruhunun ve kalbinin
ve kalmamışsa sesini duyacak hiç kimse
hatalarından olmasin sakın korkun
kötülüklerinle yüzleşirken aynasında bir suyun
ağız dolusu tek bir tümceyle
yaşamdan özür dile...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta