Hastane odası sıra sıralı.
Kimi kan kusuyor kimi yaralı.
İçlerinden biri bahtı karalı.
Yatar yogan döşek özünde değil.
Bilmiyor ki nasıl bir derde düşmüş.
Hayatı kararmış kimyası şaşmış.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta